Alleen en niet eenzaam

Het is druk in het restaurant.
Aan de meeste tafels zitten stelletjes, gezinnen of groepen vrienden.
De vrolijke obers rennen, grappen makend, heen en weer tussen de tafels.
De ene keer met bladen vol met drankjes. De andere met schalen vol geurende gerechten.
Midden in al die drukte zit een kleine, onopvallende vrouw, alleen aan een tafeltje.
Grijs haar. Grijze broek. Wittig grijzig shirt.
Ze geniet duidelijk van haar eten en haar karafje witte wijn
Af en toe kijkt ze op van haar tafel en kijkt ze rond.
Zodra oogcontact met iemand “dreigt”, kijkt ze snel de andere kant op.
Ze zit heerlijk alleen.

Als één van de obers haar kant op loopt en vraagt of het heeft gesmaakt, zit er even een andere vrouw.
Ze praat druk, zegt veel, hoe heerlijk het alles is.
Het zachte, langzaam gegaarde lamsvlees. De aardappelen met gestoofde tomaten en uien.
Ze vertelt en vertelt. Haar reactie zit vol met complimenten. Ze straalt en trekt de aandacht van de mensen om haar heen.
De ober lijkt verlegen te worden van alle complimenten.
Dan vraagt ze om de rekening en, nadat de ober weg is gelopen, verandert ze weer in de onopvallende vrouw, die ze eerst was.

De rekening komt, ze is weer even bruisend en stralend en bedankt de ober voor het gratis dessert dat de rekening vergezeld.
Een stukje lauwwarme chocoladetaart. Een bolletje huisgemaakt aardbeienijs. En ook nog wat fris gewassen druiven uit de tuin van de eigenaar van het restaurant.
De taart en het ijs eet ze op. De druiven doet ze in haar papieren servet.
Ze betaalt en bedankt de ober vriendelijk en wandelt terug.

Aangekomen in haar appartement ziet ze dat er is schoongemaakt.
Haar nachthemd ligt, gevouwen in de vorm van een vlinder, op haar bed.
Ze loopt naar het kleine tafeltje en zet de foto recht.
Het kleine, handgemaakte urntje ernaast raakt ze even aan.
Automatisch gaat haar hand naar de trouwring aan de vinger van haar andere hand.
En daarna naar haar hals, naar de hanger, gemaakt van zijn trouwring.
Ze steekt het kaarsje aan, schenkt een klein glaasje zoete, witte wijn in en schuift haar stoel aan.
Ze vouwt het servetje open en begint te eten van de zoete druiven.
“Het was er weer fijn Freek! Net als altijd. Ik heb genoten van het eten en van de mensen.
Nu even genieten van een wijntje en de heerlijke druiven. Die drink en eet ik toch het liefst even in stilte. In gedachten bij jou.”

Over en voor de ezels!

Over en voor de ezels!

Op dit moment schrijf ik een verhaal over de ezel Haritomeini en haar kleinzoon Orfeas. Beide ezels zijn opgevangen in de ezelopvang van Barbara en Fanis. Zodra dit verhaal klaar is, wordt het hier gepubliceerd.

Afscheid nemen

Afscheid nemen

Afscheid nemen Vandaag begeleiden wij een lieve man naar zijn laatste rustplaats; levenspartner, vader, opa, vriend, collega, buurman. Afscheid neem ik niet vandaag. Dat hebben we de afgelopen jaren in kleine en soms grote stappen al gedaan. Feesten hebben we gevierd,...

Haar adem stokt in haar keel….

Haar adem stokt in haar keel….

Haar adem stokt in haar keel… Haar adem stokt in haar keel…. Nog een paar stappen. Het zijn nog maar een paar stappen. Twee of drie. Misschien vier. Maar wat een afstand! Dan zie ik haar borst omhoog komen. En komt er een zucht. En dan nog een. Ze kijkt naar mij....

Tegenwind

Tegenwind

Tegenwind Wat doet ’t met je? Vecht je er tegen? Of geef je op? Of voel je, net als ik, de steun van jouw systeem van herkomst. Tegen de wind in lopende voel ik dat ze me steunen. Draai ik me om, voel ik dat ik op hen mag en kan leunen. In beide gevallen ga ik...

Herfst

Herfst

Herfst Grijs-witte lucht en af en toe een spetter regen Linnen jas en teenslippers zijn vervangen door waxcoat en gevoerde, waterdichte laarzen. Af en toe komen de handschoenen al uit de jaszak Scherpe V-formaties en V-formaties in “aanbouw” Geschreeuw van de kraaien...

Leef je leven, leef je droom

Leef je leven, leef je droom

Leef je leven, leef je dromen We zitten tegenover elkaar. Ik schuif mijn stoel wat dichter naar haar toe en vraag of ze mij aan kan kijken. De vraag, die ik haar zojuist heb gesteld lijkt makkelijk en ik weet zelf ook goed hoe makkelijk die gesteld is en hoe moeilijk...

“Je moet het zelf doen….”

“Je moet het zelf doen….”

“Je moet het zelf doen, maar je hoeft het niet alleen te doen” Ik lig op bed en kan ik de slaap niet goed vatten. Het was een mooie dag en die middag had ik een opstelling gedaan voor een jonge vrouw. Een opstelling met als basis een groot thema. En gezien de...

“Niet over praten!”

“Niet over praten!”

"Niet over praten!" Ze zit in een grote, ouderwetse fauteuil tegenover mij. Hij loopt heen en weer tussen de keuken en de woonkamer. Ik ken deze lieve, oude mensen niet. Sterker nog, ik heb ze nog geen half uur geleden voor het eerst de hand geschud in de deur van hun...

Loslaten

Loslaten

Loslaten Ze legt haar hand op de mijne en kijkt me aan. Ik pak haar hand en kijk in haar ogen. Op een bepaalde manier is het alsof ik in een spiegel kijk, maar dan één die zo’n 40 jaar overslaat. Ze is moe, zo moe! Haar hele leven heeft ze gezorgd. Voor haar ouders,...

Natuurlijk; ik mag aan het werk!

Natuurlijk; ik mag aan het werk!

Natuurlijk; ik mag aan het werk! Voor me vliegt een groep eenden op uit de sloot. Inmiddels schrik ik daar niet meer van. Rechts van me vliegt één van de zilverreigers op. Ook dat gebeurt telkens weer. En links van me hangt een valkje biddend boven een prooi (ik hoor...